تعزیه ابالفضل (زینب) عباس علمدارم   نور بصر زینب   ترسم که شود نیلی   معجر ز سر زینب  __  تا سایه تو بودی   من پرده نشین بودم   بعد از تو به غارت رفت    معجر ز سر زینب  __ بین گردن کج دارد   سلطان غریب امروز   یعنی بنما رحمی    بر چشم تر زینب  __ عباس علی سردار   برخیز و علم بردار   این غم که تو می بینی   از روی دلم بردار __ ای ماه بنی هاشم   خورشید لقا عباس   ای نور دل حیدر   شمع شهدا عباس   با محنت و درد و غم   ما رو به تو آوردیم   دست همه محزون گیر   از بهر خدا عباس  ( ابن سعد)  زبان گشایم و گویم ثنای قادر بر حق   که بی طناب و ستون بر فراشت خیمه ازرق    همییتی که نهد در شب سیاه ز قدرت   هزار مشعل رخشان بر این سپهر مطبق   زنید طبل خبردار کوفیان از چپ و از راست    نهید رو به خیام حسین خلیفه بر حق  __ ای قبه خرگاه تو سر سوده به کیوان    وی خادم درگاه تو فغفور و سلیمان    در گرد سرا پرده ات از بهر خلایق    پر در پر هم دوخته است حوری و قلمان    گر حسن تو رخشنده نمی گشت به عالم    بر خلق بسا طعنه زدی یوسف کنعان    باب تو اگر تیغ کجش راست نمی شد   کی راست شدی رأیت آیین مسلمان    در کوفه و بدر و احد حیدر صفدر     دیدی چه بیاورد سر لشکر عدوان     سردار و سپهدار و یل صف شکنی را    بسی کشت بس افکند بس انداخت ز پیکان    این لشکر بی حد که رسد از چپ و از راست     مشکل بگذارند که بیرون ببری جان به سلامت    لشکر چه پدر کشته چه عم و چه برادر     دارند به دل بغض تو ای شاه غریبان     مسلم به عراق آمدنش از چه سبب بود     گفتی تو برو کوفه ستان بیعت و فرمان     گفتی نبود مرد به اولاد امیه    از خاطر ما رفته مگر کشتن عثمان      بر بخت یزید ابن معاویه نظر کن     افکند چه سان کشتی عمر تو به طوفان     بر ما تو مبارز بفرست ای شاه جمله همه شاهان __ حسین آقا ای شهنشاه ملک رفعت و انجم خدم و ماه جبین و نبوی تینت و زهرا نسب و نیک لسانی که به جدت شده نازل همه آیه قرآن و نبی کرد مکرر بر سر دوش خود ای شاه سوارت  و چه بسیار بر آن قوم بگفتا که حسین از من و من هم ز حسینم   تو تا کی به جمال علی اکبر نظر اندازی و بر قوت عباس علی نازی و با اصغر بی شیر کنی بازی و در جنگ نپردازی    که من گوش کنم سرزنش قوم دغا را  که به ارواح معاویه  به ذات ملک العرش کشم تیغ شرربار  که تا قطع کنم  سلسله احمد مختار  تو هم چشم بپوش ز عباس و علی اکبر و دگر جمله انصار  که هل مبارز و منی حسین تشنه جگر    مبارز تو نیامد سطوح این لشکر  __ ای شهنشاهی که چون بر صدر زین مأوی کنی    با یك اشاره رستخیز محشری بر پا کنی    سید قرآن نسب طاها لقب یاسین حسب    باید اینک سر خط ما فوق ما امضاء کنی    یا که بنما بیعت ما را ز جان و دل قبول     یا که عباست روان بر جانب میدان کنی    که هل مبارز منی حسین تشنه جگر   مبارزی بفرست یا حسین سوی این لشگر ___ ای شاه کم سپاه به میدان نظاره کن     ز اهل خیام طاهره یکدم کناره کن    نظاره ای امیر نظام و نظام دین      بر عزم و جزم لشکر اعدا نظاره کن     خواهی بدانی آنکه حساب سپاه ما     بنگر به آسمان تو حساب از ستاره کن     بر من نوشته است دان که عبید زیاد    رأس حسین  زینت دارالعماره کن     ازبهر نبرد خویش و جدال برادرت    ای حجت خدا به کلام استخاره کن     هستی به ملک و ملت ایمان دین طبیب     بر درد های عابد بیمار چاره کن    حسین آقا عباس را روانه نما سوی حربگاه    از ماتم برادر خود جامه پاره کن   برکنده باد دیده بدبین به روزگار    هل من مبارز و منی ای پسر شیر کردگار  (امام حسین) ای سمیع و صانع و ستار رب العالمین    کینه های خفته را بیدار از عدوان ببین     یا علی یکدم نگه بر حال فرزندت حسین     کربلای پر بلا را تنگ چون زندان ببین     ای چرخ بر حسین ستم بی شماره کن    ای پر جفا جفای پیاپی هماره کن    اما چه برند زنانم به قتلگاه     رحمی به دختران صغار و کباره کن     اما به قد و قامت عباس صف شکن     حسرت ببر فسوس بخود یک اشاره کن (زینب) ای اختر برج دو عالم ای شه دنیا و دین    در زمین کربلا این ظلم بی پایان ببین    یک طرف مانده حسینم بی کس و بی اقربا      یک طرف احوال او را بی سر و سامان ببین    کشتی نوح نبی گر یافت از طوفان نجات    کشتی آل علی را غرق در طوفان ببین